X
تبلیغات
رایتل

خطوط دستانت را حفظم...

راه سحر

 راه سحر          

            و چه اندازه دلم

            به افق های شب تیره ی خود نزدیک است !

            و شب تیره ی من آیا باز

            در سحرگاهِ غروبی دیگر

            صبح را خواهد دید ؟

 


            باز شب شد ولی من می دانم

                                    که فقط ،

            «دو قدم مانده به صبح»

            ولی افسوس قدم های شبم

            که بسی سنگین است ...

            که بسی طولانی است

            راهِ کوتاهِ رسیدن به سحر را

            باز طولانی و خسته

            باز نالان و شکسته

            طی خواهد کرد...

 


            صبح باز هم دور شد

            باز من ماندم و این تیره گی ِ دور از صبح...


            باز من ماندم و یاد ترِ تو

            در مسیر راهی که فقط

             دو قدم فاصله دارد با صبح.


سارا.ت

+نوشته شده در یکشنبه 12 خرداد 1387ساعت04:33 ب.ظتوسط س.تاجی | نظرات (6)