X
تبلیغات
پخش زنده جام جهانی

خطوط دستانت را حفظم...

راز...

چه عجب ها که از این مردم بیگانه ندارم ...!

               و چه رنجی و عذابی ز کسی

              که برای منِ بیچاره و در مانده وشوریده و بی کس

   بود چون هم نفسی ...


دارم از چرخ گله

و از این مردم ِ نامردم ِ بسیار غریب

که بدزدند عصا از کور و

بدهند غمزه به عشاق

ولی ...

گلِ لبخندِ دولب را به صد شوق و به صد مهر

 بسپارند به یک دشمن خونخوار و دو رو

که زند دشنه ای از پشت و

زند بوسه و گلخند به رو

                                              

               آری ... آری

               گله دارم از تو

               از تو که عمرِ دو چشمت بر من

چون تمام عمر ِ

             یک گل رازقی کوچک بود

         

               بار ها گفتم و صد بار دگر می گویم :

              که دلت با دلِ من صاف نبود

              بعد از آن لحظه ی آخر

              و پس از وقتِ وداع

              رفتی و من به تمنّای وصالِ تو یگانه

               نه یکبار و نه ده بار و نه صد با ر ...

               بارها خیره به راهی که تو رفتی و نرفتم

              ذکر ها گفتم و فریاد زدم زمزمه را

               که چرا چشم خمار و سر بیمار تو همچون

                 آن چشم خمار و سر بیمار سر آغاز نبود؟!...

 

                بارها گفتم و بار دگری می گویم :

               دوستت دارم ...!

                اما ...

                 افسوس که تو را یارای

               درک و فهمیدن این راز نبود...! 

سارا.ت

+نوشته شده در پنج‌شنبه 14 آذر 1387ساعت02:34 ب.ظتوسط س.تاجی | نظرات (11)