X
تبلیغات
رایتل

خطوط دستانت را حفظم...

رفت...

          همه ...     


                  من تو را مثل نفس در قفسِ بودنِ خود حس کردم


                     و هر آنجا که بگویم تو در آنجا هستی !


                     همه وقت ، همه جا ، همه ی ثانیه ها پر ز تجلّی توأند !


                     دفتر آبستنِ تکرار ِتو در واژه ی بی  مهری هاست


                      همه چیز و همه کس واژه ی رفتارِ تو را از حفظ اند


                      مثلاً ابر چه زیبا فهمید  که تو از آمدنش خوشحالی ...!؟


                       و از آن شوق گریست ... تا تو آرام بخندی بر من !                        


                                                      


                             کاش اینجا بودی ...


                              در نبودت اینجا ، همه ی روزنه ها لب به سخن وا کردند


                              وشب از نقطه ی تاریکی خود با من گفت .


                              و هوای خنک و سردِ اتاقم از من مزه ی عطرِ تو را می پرسید.!


                                                      


                                   همگی حرف زدند ، همگی پرسیدند


                                   و من آهسته فقط زیر لبم می گفتم :


                                   « رفت او دیگر ...رفت ...!»


    سارا

+نوشته شده در چهارشنبه 22 خرداد 1387ساعت12:49 ب.ظتوسط س.تاجی | نظرات (1)